Het ontstaan van de bengaal komt voor uit kruisingen tussen de gedomesticeerde huiskat en de bengaalse tijgerkat ( Asian Leopard cat ).
De eerste kruisingen hebben plaats gevonden in de Verenigde Staten eind jaren 50, met als doel een vriendelijke huiskat, met het uiterlijk van een wilde kat te fokken om zo de vraag naar wilde katten terug te dringen.
Tevens kwam eind jaren 70 er een onderzoek, gedaan door de universiteit van Californie, naar de veelvoorkomende natuurlijke immuniteit van katten leukemie bij de bengaalse tijgerkat.
Dr. Willard Centerwall, proffesor in genetica, leidde dit onderzoek met behulp van acht bengaalse tijgerkatten en enkele domesticeerde huiskatten.
In 1983 werd het ras geregistreerd bij TICA ( The international Cat Assocition) en pas in 1999 werd het ras door de FIFé ( Fedreation Internationale Feline) erkend.
Diverse fokkers fokken nu de bengaal, waarbij vooral in de Verenigde Staten nog gebruikt wordt gemaakt door een kruising met de bengaalse tijgerkat.
Het houden van de bengaalse tijgerkat is in Nederland verboden.
De kruising tussen een gedomesticeerde huiskat en een bengaalse tijgerkat wordt een F1 generatie genoemd.
De katers van een F1 generatie zijn altijd steriel ( niet vruchtbaar)
Een F2 generatie heeft dus altijd een gedomesticeerde kat als vader, vroeger werden veel de egyptisch mau of de ocicat hier veel voor gebuikt, tegenwoordig een bengaal van verdere generaties. Katers van deze F2 combinatie zijn bijna altijd steriel. Ook van de F3 genreatie zijn de katers nog niet altijd vruchtbaar.
De bengaal is een zeer populair ras in de Verenigde Staten en heeft ook in Nederland een groeiende populariteit.
Het karakter
Het karakter van de bengaal moet vriendelijk, nieuwgierig en aktief zijn.
Bengalen hebben een natuurlijke intelligentie en nieuwsgierigheid van de ACL meegekregen, daar de ACL deze kenmerken nodig heeft om in het wild te kunnen overleven.
De meeste bengalen schuwen geen water.
Stromende water vinden ze heerlijk om mee te spelen en uit te drinken.
Een enkeling die in het stromende water zijn plasje doet.
De bengaal is zeer sociaal en aanhankelijk tegen mens, kat en andere dieren.
Ze vinden het heerlijk om aandacht te krijgen, dat kan in de vorm van een aai- of speelpartij zijn.
Een enkele bengaal houdt niet van andere katten, maar dit komt niet veel voor, daar de bengaal zich makkelijk aanpast aan andere katten.
De standaard
Deze zegt zoals het uiterlijk van de bengaal er uit moet zien.
De kop is iets langer dan breed en is relatief klein ten op zichte van het lichaam.
De kop heeft een vrijwel recht neusprofiel, waarbij het voorhoofd vloeiend over hoord te gaan in het brede geknepen snuitje met goed ontwikkelde snorhaarkussens.
De neus is redelijk lang en breed, maar mag zeker niet spits zijn.
De jukbenen dienen hoog geplaatst te zijn.
De kin dient stevig te zijn.
De ogen zijn groot ovaal, bijna rond en iets wat schuin geplaatst.
De oren staan redelijk wijd uit elkaar maar mogen ook zeker niet te wijd uit elkaar staan.
De tamelijk ronde oren zijn breed aan de basis en moeten klein zijn met afgeronde toppen.
Ook spitse en grote puntige oren zijn uit den boze.
Op de oren mogen geen pluimpjes zitten.
Het lichaam moet lang en gespierd zijn met een vrij lange en stevige nek.
Zijn poten moeten stevig en gespierd met grote ronde voeten.
De achterpoten zijn iets langer dan de voorpoten. de poten hebben een stevige botstuctuur.
De staart heeft een middelmatige lengte en is vrij dik.
De staart wordt aan het uiteinde smaller en heeft een ronde top.
De vacht van de bengaal is kort, dik, vol en voelt extreem zacht aan.
Men spreekt ook vaak over een pels i.p.v. een vacht.
Kittens hebben soms een iets langere vacht, maar dit is toegstaan.
Maar mate kittens ouder worden en uit de zogehete fuzzie komen
zullen de eventuele langere haren verdwijnen.
Agressieve bengalen of onhandelbare bengalen worden gediskwalificeerd bij deelname aan shows, het wordt afgeraden met agressieve en of onhandelbare bengalen te fokken.
Tevens is het niet toegestaan dat de bengalen witte vlekken hebben, de zogehete medalons.
Ronde oestervormen bij het marble patroon is niet toegestaan, alsmede de verticale strepen bij het gespotte patroon.
Aftekening
De bengaal is er in twee verschillende patroon varianten;
het gevlekte en het gemarmerde.
Binnen deze twee verschillende patronen zijn er weer twee verschillende kleurslagen;
de black tabby- en de sneeuw- bengaal.
De traditionele kleur en patroon van de bengaal is die van de ACL(Asian Leopard Cat), de black tabby spotted.
Patronen .
De gevlekte Bengaal: (tabby spottend en rozet)
Iedere gevlekte bengaal heeft zijn eigen unieke tekening met een grote variatie aan vlekkleur, vlekgrootte.
Vlekpatroon en grondkleur.
De kleur van de vlekken kunnen varieren van lichtbruin tot gitzwart, waarbij het van groot belang is dat er een zeer duidelijk contrast is tussen de vlek en de grondkleur.
Men geeft dan ook de voorkeur aan grote donkere vlekken op een (niet té) warme ondergrond, maar men prefereert vooral rozetten.
Rozetten zijn vlekken, waarbij het centrum warmer gekleurd is dan de grondkleur, het warmer gekleurde centrum kan zich bevinden in het binnenste van een vlek(doughnut rozet), maar het warm gekleurde centrum kan zich ook bevinden in een soort cirkelvan vlekken.
De vlek kan ook aan één zijde een warmerder kleur hebben, de zogeheten shaduwrozetten.
De willekeurig geplaatste vlekken of rozetten dienen in een vloeiend horizontaal patroon te lopen, waarbij de spotten zo ver mogenlijk op de poten dienen door te lopen.
Strepen op de poten en de ringen om de staart moeten zoveel mogelijk opgebroken zijn.
De grondkleur kan varieren van grijs tot donker rood. Er wordt een voorkeur gegeven aan een warme ondergrond.
Een hele lichte, bij voorkeur witte buik, geeft een wildere uitstraling aan de de bengaal zoals ook de ACL deze bijzondere kenmerk heeft.
De lichtere buikkleur moet geleidelijk, zonder scherpe aftekening, bij de flanken, over gaan in de warme ondergrond richting de rug
Op de buik moeten altijd duidelijke scherpe afgetekende vlekken zitten.
De haren van de ondergrond dienen vrij te zijn van ticking (agouti).
Dat wil zeggen dat één individuele haar niet meerder kleuren mag hebben.
Hoe minder ticking de bengaal heeft, des te scherper het patroon.
Er is wel een toegestane variant van ticking, waarbij het uiteinden van de haren een glans hebben.
We noemen dit goudglitter.
Goudglitter geeft de bengaal een bijzondere spectaculaire uitstraling en is afkomstig van één van de voorouders
van reeds vele bengalen,te weten de Indiase straatkat "Millwood Tory of Delhi".
Goudglitter is een niet vereiste recessieve eigenschap, die zeer uniek is voor de bengaal.
De gemarmerde bengaal (tabby marble)
Dit patroon bestaat uit vrij brede horizontaal geplaatste strepen.
De vloeiend geplaatste strepen hebben vaak een binnenste deel met een warmerder kleur.
Net zoals bij de gevlekte bengaal zijn alle kleuren ondergrond toegestaan van lichtgeel tot donkerrood.
Hoe meer verschillende kleuren het marble patroon heeft, des te spectaculairder de bengaal.
De black tabby bengaal
De black tabby is de traditionele kleur van de bengaal, deze kleurvariant is dominant
ten opzichte van de hier op na volgende kleuren.
De ondergrond kan varieren vanlichtgeel tot donkerrood.
De sneeuw bengaal
De sneeuwbengaal openbaard zich alleen wanneer er vanuit beide ouders het recessieve gen voor sneeuw wordt meegegeven.
De sneeuwbengaal is in drie soorten onder te verdelen, namelijk:
1) De seal linx tabby:
Deze bengaal heeft een patroon (gevlekt of gemarmerd) op een ivoorwitte ondergrond,
De ogen van deze bengaal zijn blauw, de seal linx tabby heeft twee genen voor siamees. (Van elk ouder één gen)
2) De seal sepia tabby:
Deze bengaal heeft een patroon (gevlekt of gemarmerd) op een ivoorwitte ondergrond.
De ogen van deze bengaal zijn goudkleurig, de seal sepia tabby heeft twee genen voor burmees. (Van elk ouder één gen )
3) De seal mink tabby:
Deze bengaal heeft een patroon (gevlekt of gemarmerd) op een ivoorwitte ondergrond.
De ogen van deze bengaal heeft een aqua of groene kleur.
De seal mink tabby heeft één gen voor siamees en één gen voor burmees.
De blauwe bengaal
Deze kleurslag is niet erkent in Nederland. ondanks het feit dat hij vrij veel voorkomt.
De kleur blauw is een ongewenste kleur, dat zich alleen openbaard wanneer er vanuit beide ouders het recessieve gen voor blauw wordt meegegeven.
De zilveren bengaal
De silver tabby is een kleurslag die wederom niet in Nederland erkend is.
De kleur silver is in tegenstelling tot de sneeuw- of blauwe bengaal een kleurslag die voortkomt uit een dominant gen.
Wanneer je geen zilver ziet, is het dus ook niet aanwezig in de genen.
Een black tabby bengaal al dan niet voortgekomen uit zilver ouders, kan dus nooit zilveren kittens krijgen.
Geraadpleegde bron:
