Katten Verhalen

Kattenverhalen

Katten verhaal 1 ( REINCARNATIE???)

Inleiding
Het verhaal start in 2003.
Samen met mijn overleden partner/vrouw Mary Boxmeer hebben we begin 2003 een cursus alpha training gevolgd.
Bij deze training wordt gewerkt met geleide meditaties en de 7 chakra kleuren.
Hierbij moet je dan een eigen wereld creëren. Een onderdeel daarvan is een eigen huis waarin zich een kamer met een makkelijke stoel met filmdoek bevindt. Je kijkt gedurende de meditatie dan naar het verleden, heden en toekomst en projecteert dit op het filmdoek. Daarnaast ga je gedurende de meditatie de omgeving verkennen, bekijkt het landschap en andere zaken. Je ontmoet ook allerlei spirituele geesten.
Nu komt het:
Tijdens deze meditaties, waarbij ik in de omgeving van mijn spirituele verblijfsruimte kwam, zag ik telkens een beeld van een katachtige dier. Deze was zwart en had een grote pluimstaart zoals een wasbeer. Dit dier begeleide mij en hielp mij tijdens de reizen die we in de meditaties moesten visualiseren.
Wij hadden toen nog een grote ex-kater als huiskat, genaamd Joep. De kat die ik zag tijdens de meditaties leek totaal niet op Joep.
Helaas moesten we in 2005 Joep moeten in laten slapen. Hij was blind en doof geworden en had totaal geen oriëntatie gevoel meer. Joep is meer dan 21 jaar oud geworden.
Kantekening
Aan Joep heb ik de volgende herinneringen.
De kat was van mijn partner; maar is een aantal jaren weg geweest.
Hij moest weer terug komen.
Zodra hij me voor het eerst zag kwam hij bij me zitten en vriendelijk doen. Vervolgens heeft hij me als een vriend geaccepteerd.
Hij sliep als een baby in mijn armen.
Als ik me niet lekker voelde dan ging hij op plaats liggen waar ik pijn of andere ongemakken had.
Ik kan me nog herinneren dat ik keel pijn had. Ik kon ’s-nachts niet slapen, hij heeft toen gedurende de hele nacht met zijn kopje op mijn keel gelegen.
Een paar maal is hij mee geweest op vakantie. We huurden toen een camper.
Tijdens de reis wilde hij ook niet in een kooi. Ook was hij te oud om aangelijnd te leren lopen. Als we dit probeerden dan protesteerde Joep.
Echter dat gaf geen enkel probleem. Waar we ook waren, hij liep niet weg.
Tijdens lange reistocht lag Joep als een trouwe hond naast mijn voeten
We hadden een bovenslaper als camper. ‘s- Nachts gingen we gezamenlijk naar het toilet. Gezien zijn hoge ouderdom kon hij niet meer goed springen.
Ik tilde hem uit bed als ik naar het toilet in de camper ging. Zodra we klaar waren gingen we weer gezamenlijk naar bed. Ik gaf hem dan een kontje zodat hij weer tussen ons kon verder slapen.
Ook was hij totaal niet bang voor honden. Hij joeg ze weg met zijn imponeer gedrag, ongeacht de grootte van de hond.
Na een, jaar besloten we, dat we weer een kat als huisdier wilden nemen.
We hadden dit ook verteld aan onze hulp.
Deze kwam na enige maanden met een adres uit ons dorp (We wonen in Berlicum) van mensen die hun 2 huiskatten ( kleine poesjes)weg wilde doen. Dit om redenen dat het niet goed ging tussen de katten en hun hond.
Echter deze katjes waren niet goed verzorgd, Ze woonden in een kleine kamer die nog al stonk, daarnaast waren het erg pluizige poezen. We zagen dat toen niet zitten. Later hoorde we dat ze toch nog een goed tehuis hebben gekregen.
Onze hulp woont in een straat waar ook een kattenliefhebster woont, deze sprak ze aan en vertelde haar dat wij een nieuwe huiskat wilden. Ook gaf ze mijn e-mail adres aan haar door
Pas na enige maanden kreeg ik een reactie. Ze had katten van het ras Maine Coon en af en toe wel eens een nestje. Maar ze gaf aan mij het adres en een telefoonnummer door van een goede vriendin van haar die ook katten van het ras Maine Coon fokte. Dit is de familie van Kouwen, cattery “grazy Babs”.
Deze dame heb ik toen gelijk gebeld. Na het eerste telefoongesprek wat toen gelijk in goede aarde viel ben ik samen met mijn overleden vrouw bij haar op bezoek gegaan. De kennismaking verliep goed en het klikte gelijk. Tijdens dat eerste bezoek heb ik alle moederpoezen of op schoot of bij mij in de buurt gehad.
Tijdens het eerste gesprek bleek gelijk dat deze dame geen broodfokster is. Ze fokt de katten voor haar plezier. Wat ook blijkt aan de moederpoezen. Deze lopen vrij door het huis rond en mogen maar eens in de paar jaar kittens krijgen.
OPMERKING
Een paar jaar geleden ben ik eens wel op een kattententoonstelling geweest. Daar had ook de katten van het ras Maine Coon gezien. Ik vond deze grote katten leuk
Ons eerste idee was om een kat te nemen en onze voorkeur ging uit naar een rode Maine-coon kater.
Mijn vrouw wilde graag ook een Bengaalse poes hebben, want deze raskatten fokt ze ook.
Helaas, ze had wel rode Maine-coon kittens maar die waren allen verkocht. Dat was jammer. Maar omdat het zo goed klikte tussen ons, spraken we af, dat wij de eerste keus uit het volgende nestje zouden krijgen.
Het volgende nestje zou pas begin oktober 2006 worden geboren. We hebben toen gevraagd of we vanaf de geboorte de kittens regelmatig mogen bezoeken. Ze antwoordde;” normaal doe ik dit niet maar omdat jullie zo goed voelen wil ik dit voor één keer doen”.

De geboorte

Op 4 oktober 2006 werden de kittens geboren. 2 uur later zijn we al op bezoek geweest. Mijn keus viel toen op een geheel zwarte kitten van het mannelijk geslacht..
Daar mijn vrouw ook een 2de kat wilde hebben van het ras Bengaal, werd er geen 2de kitten uit het nestje gekozen.
Op één of ander manier werd ik door dit zwarte kitten aangetrokken. Ook trok het kitten naar mij.
Wat bleek; zodra deze kitten uit het nestje werd genomen en toen ik mocht het vastpakken, dan voelde hij op zijn gemak. De moederpoes stond dit ook toe. Gemiddeld bezochten we de cattery een keer per 14 dagen. We gaven hem de naam Floris.
Zodra de kittens vrij in de kamer konden lopen en ik was op bezoek, kwam dit kitten altijd naar mijn toe. Snuffelde aan mijn kleding; of jas; of een tasje wat ik ergens neerzette. Na anderhalve maand bleek in dit nestje ook een kitten te zitten die zich wat afzijdig hield. Het was een grijs katertje van het mannelijk geslacht. Mijn vrouw pakte dit beestje op, knuffelde het, waarna diertje zienderogen opknapte. Zij besloot nu dit Maine Coon kitten te nemen in plaats van de gewenste bengaal. We gaven hem de naam Friso.
Voor de kerst 2006 mochten we beide kittens Floris en Friso mee naar huis nemen

Floris & Friso bij ons thuis

Van de 2 katten is Floris een wat luie kat. Hij heeft een blik in zijn ogen alsof hij al vele levens heeft gehad en is moeilijk aan het spelen te krijgen. Friso daar in tegen is een speelse jonge kat, hij heeft altijd zin in een spelletje en komt daarom ook vragen. Een voorval wil ik specifiek vertellen.
Met kerst 2006 hadden we familie bezoek met ook onder andere de kleinkinderen. Deze speelde ook de hele dag met Floris en Friso. Iedereen bleef ook eten. Daartoe moest in de woonkamer alles opgeruimd worden. Alle kattenspeeltjes en krabpalen werden opzij gezet en tijdelijk ergens anders neergezet.
Dit om ruimte maken voor de eettafel waaraan iedereen kon zitten. Nadat de kerstmaaltijd voorbij was en de familie naar huis was vertrokken, werd alles weer op zijn oude plaats neergezet.
Friso ging weer snel spelen. Na 5 minuten stopte hij en kwam naar mij toe op de bank. Keek me vervolgens aan en miauwde een paar keer tegen mij. Ik kon zijn gedachten wel raden. Alsof hij tegen mij wilde zeggen; de rust weer gekeerd; de drukke kinderen zijn weg; alles staat weer op de oorspronkelijk plaats.; we kunnen weer ons zelf zijn.

De Ziekte van Friso

Alles ging goed met Floris en Friso. Beide groeiden voorspoedig op. Maar in maart 2007 werd Friso ziek. Hij at niet meer, kroop in een hoek je stil weg. Gaf over en lustte zijn kattensnoepjes, waarop hij dol was, ook niet meer. Vervolgens naar de dierenarts gegaan. Daar het beestje laten onderzoeken, hij bleek toen een darm verkleving te hebben en moest met daarom spoed worden geopereerd. De oorzaak van de verkleving moet worden gezocht,in iets hij tijdens het spelen per ongeluk heeft ingeslikt. We dachten dat alle goed ging. Na een week ging het niet goed, de hechtingen waren los geraakt. Het arme beestje moest met spoed een tweede zware operatie ondergaan. Dit ging goed, we dachten dat hij opknapte, maar na een paar dagen werd hij steeds zieker. Met spoed naar de dierenarts gegaan. Na een kort onderzoek aldaar bleek er ontstekingsvocht in zijn buikvlies te zitten. Dit kwam door het loslaten van de hechtingen van de eerste operatie. Hierdoor is het wondvocht rechtstreeks in de maag en buikvlies ingelopen. Daar was niets meer aan te doen. Om verder lijden te besparen werd het besluit genomen om het beestje te laten inslapen. Dit gebeurde op 20 maart 2007. We missen hem nog steeds. Voor Floris werd het ook erg stil. Hij mistte toch wel zijn speelkameraadje.

Het opgroeien van Floris

Floris groeit voorspoedig op en wordt steeds groter. Tot mijn verbazing bleek hij steeds meer te gaan lijken op het dier wat ik had gezien in de meditaties tijdens de alpha training. In eerste termijn kon ik dit niet meer herinneren, maar op een of andere manier kwam dit boven.
Opmerking
Toen ik dit verhaal in het klad was aan het opschrijven was kwam op dit moment Floris boven op mijn papieren liggen.
Als ik hem aankijk dan krijg ik steeds meer het gevoel van: we kennen elkaar al veel langer.
Floris slaapt altijd binnen straal van ca 3 mtr. bij me vandaan. Als ik ’s-nachts wakker wordt, om bijv. naar het toilet te gaan, en hij merkt dat, dan maakt hij kirrende geluiden. Vervolgens komt hij kirrend bij mij op bed. Zoekt mijn rechter oksel op en gaat dan gedurende een lange tijd mij masseren en aflikken. Hij doet net zo lang als dat hij dit nodig vindt. Als hij klaar is gaat hij weer naar zijn slaapplekje. Vaak is dat mijn dagelijkse kleding die ik avonds op de strijkplank neerleg.
Ook doet hij regelmatig dit ritueel ’s-Morgens als ik ontwaak.
Verder moet ik hem elke morgen uitgebreid knuffelen. Inmiddels is hij ook gewend aan het tuigje en hij vraagt me ook om meerdere keren per dag om aan de straatkant te worden uitgelaten.
Soms doet hij als een hond, aangelijnd en wel, een grote en kleine boodschap. Hij zoekt dan wel een zandig plekje op waarin hij een kuiltje graaft. Als hij klaar is, wordt alles weer netjes bedekt. Floris loopt dan wel op zijn katse manier rond; hij snuffelt erg graag; kijkt naar de vogels; wil soms aangelijnd in een boom klimmen; zet als kater her en der zijn geurvlaggetjes uit.

Zelfs kan ik Floris meenemen in speciaal voor kleine huisdieren gemaakte rugzak op mijn fiets

Reïncarnatie

Samen met mijn vrouw heb ik op spiritueel gebied een aantal cursussen en lezingen gevolgd.
Tijdens de dagen sprak ik nauwelijks over de katten.
Een aantal dames vertelde mij ongevraagd, dat ik in mijn vorig leven een Egyptische priester ben geweest. Ook heb ik een cursus gevolgd om te werken met tarot. Tijdens het oefenen met één van de legpatronen, vertelde de dame die voor mij de legging uitvoerde, spontaan tegen mij; je bent in je vorig leven een Egyptische priester geweest en je was in dienst van een godheid waarvan de naam begint met Ba…. .
Vervolgens ben ik dit gaan nazoeken en heb deze godheid gevonden. Dit is Bastet de godin van de katten die in Egypte werden vereerd. Haar tempel stond in Egypte in de stad, tegenwoordig, genaamd Bubastin.
Ik krijg nu steeds het gevoel, mede gevoed door de blik en het gedrag van Floris, dat we elkaar kennen uit onze vorige levens. Hierbij zijn wij lang bij elkaar aanwezig geweest en hebben met allerlei spirituele zaken en genezende krachten nauw samen gewerkt. Hij was mijn speciale “totemdier”. Wij hadden toen al één zeer nauwe band. Via bovenmenselijke en spirituele krachten hebben wij elkaar in 2006 weer gevonden. Waarschijnlijk was Friso daar ook bij betrokken, maar dat kan ik momenteel nog niet plaatsen. Misschien was hij een reïncarnatie van één van mijn geliefde tempelkatten, die ik als tempelpriester nood gedwongen op jonge leeftijd moest offeren.

Verder vervolg

Maar nu komt ook weer iets wonderlijks. De eigenaresse en het verdere gezin van de cattery zijn inmiddels vrienden en vriendinnen van ons geworden. Zoals ik eerder heb gemeld, fokten ze ook katten van het ras “Bengalen”. Met dit ras is het zeer lastig fokken. Eindelijk lukte het om een Bengaalse poes drachtig te laten worden. Deze dame kreeg na een moeilijk bevalling het kitten op 12 maart 2007. Ze werd opgevoed door; de moeder poes; nog een Bengaalse poes en de Maine Coon moederpoezen. Na enig overleg besloten we de dame in ons huis op te nemen. Ter gezelschap van Floris. We doopte haar Fleur.
Inmiddels is Fleur een maand in ons huis. Nu dit weten we wel. Ze is heel lief en aanhankelijk maar ook zeer speels en tegen het ondeugende aan. Inmiddels wil ze ook samen met Floris aangelijnd naar buiten aan de straatkant. Dit gaat zeer goed. Zelfs het aanlijnen van deze zeer speelse dame geeft betrekkelijk weinig problemen. Als ze eenmaal aangelijnd is loopt ook makkelijk mee. Floris is duidelijker door haar weer speelser en actiever geworden. Ze slaapt ook bij vaak ons. Als ik ’s-nachts of ’s-morgens wakker ligt Fleur vaak tegen mij aan, of ligt in mijn armen. Dit geldt ook voor mijn vrouw. Ook bepaalt ze zelf wanneer ze aangehaald wil worden. Daarnaast geeft ze aan wanneer ik moet stoppen dingen te doen of te klussen. Ze gaat dan zodanig op mij op mijn handen of benen zitten dat ik dan niets meer kan doen.

Flip

Inmiddels hadden onze vrienden beloofd ( Na alle leed dat we met Friso hadden meegemaakt) dat ter vervanging van hem ,geheel gratis, één ander Maine-coon kitten mochten uitzoeken. Ook hierbij hadden we de eerste keus.
Nogmaals iets wonderlijks .
Als we op bezoek waren in de cattery dan kwamen elke keer de in hun huis aanwezige rood getinte Maine-coon moeder poezen bij me zitten en sprongen op mijn schoot. Deze rode dames zijn erg lief en aanhankelijk tegen mij en wensen ook innig aangehaald te worden.
Dit geldt ook voor mijn vrouw. Misschien komt dit wel omdat ik oorspronkelijk ook roodharig ben geweest, anders weet ik het ook niet. Of misschien toch mijn spiritueel genezende krachten. Ik heb namelijk een van deze poezen eens behandeld. Ze wilde speciaal bij mij hiervoor om mijn schoot zitten. Na afloop knapte ze weer om en ging spelen met mij. Dit had ze een aantal weken niet gedaan.
Een van deze roodharige poezen was in verwachting. 9 april 2007 beviel ze. We maakten uit dit nestje een keus. Ook hier was weer een tegenslag de moederpoes kreeg een ontsteking aan de melkklieren. De kittens moesten met de hand worden bijgevoerd. Wonder boven wonder en met veel inspanning ging alles goed. De moederpoes genas en de kittens groeiden daarna voorspoedig op.
In dit nestje, wat uit 6 stuks bestaat, waren 2 katertjes aanwezig.
Onze keus viel op een crème heel licht rood gekleurde katertje.
We doopten hem Flip. Inmiddels is hij nu een 14 dagen bij ons thuis.
Flip speelt graag met Floris en Fleur. Ligt ook vaak te slapen dicht tegen Fleur aan.
Ook botert het goed tussen Floris en Fleur. Soms kruipt Fleur tussen de poten van Floris.
Ook likken ze elkaar af. Ook Flip slaapt regelmatig bij ons.
Vaak vinden we Flip en Fleur helemaal verstrengeld in elkaar aan het slapen, of likken elkaar af .
Als Flip het gedartel van Fleur zat is dan trekt hij zich terug. Dan krijgt Floris de volle laag. Totdat hij het ook zat is en straft Fleur door ze bij haar nekvel beet te pakken. Als Fleur bedaard is, wordt ze door Floris afgelikt. Ook likt Fleur Floris af. Hetzelfde geldt voor Floris en Flip.
Als Floris wil spelen, dan zit hij met ingetrokken nagels de beide kittens uit te dagen.
Ook daagt Flip regelmatig Fleur uit. Alles gaat even liefdevol.

Helaas is deze mooie Flip niet meer in ons midden.

Wat betekent dit alles

Ik weet het niet, waarom moest Friso sterven, en in de plaats van hem hebben we nu een Bengaalse moederpoes en een lichtrode Maine-coon kater gekregen. ( Wat we van tevoren onbewust wilde). Het sterven van Friso hebben we totaal niet gewild. Ik mis Friso nog steeds. Inmiddels hebben we met Floris en Fleur een hele diepe band opgebouwd. Flip is nog erg jong, maar ik voel ook dat ik een diepe band met hem ga krijgen. Alle drie de katten zou ik voor geen goud willen missen. Alle katten hebben wij en ons niet gekozen op de kleurstelling en uiterlijk, maar op innerlijk energieën.
Met Floris heb ik inmiddels een hele bijzonder band gekregen. Af en toe heb ik er sterk de behoefte aan te weten aan wat hij denkt en dat hij tegen mij kon praten. Als hij direct naast me ligt in zijn en hij is bezig mij heel innig te masseren dan komen er allerlei gedachten op. Ik weet niet of dit de werkelijkheid is uit onze gezamenlijke vorige levens, of dat het waanideeën zijn.
Inmiddels ben ik er achter gekomen dat er in de breinen van dieren veel meer leeft dan wat de westerse mensheid weet.
Tevens zijn op mijn weg mensen gekomen die mij hierbij verder helpen.
Ik ga namelijk de komende tijd allerlei cursussen volgen om via spirituele weg te leren communiceren met huisdieren.
Tot zover

Kees Loeve
vrijdag 29 juni 2007
Berlicum